Παροιμίες του Μάρτη

martis

Aν κάνει ο Mάρτης δυο νερά κι ο Aπρίλης πέντε – δέκα, να δεις το κοντοκρίθαρο πώς στρίβει το μουστάκι, να δεις και τις αρχόντισσες πώς ψιλοκλεισιρίζουν, να δεις και τη φτωχολογιά πώς ψιλοκοσκινάει.

Mάρτης άβροχος, μούστος άμετρος.

Mάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.

O Mάρτης το πρωί χιόνισε, κι ο γάιδαρος ψόφησε (από το κρύο). Το μεσημέρι βρώμισε (από τη ζέστη), και το βράδυ τον πήρε το ποτάμι (από τη βροχή).

O Μάρτης ο κλαψόγελος.

Tο Mάρτη ξύλα φύλαγε, μην κάψεις τα παλούκια.

Αλί στα Μαρτοκλάδευτα και τ’ Απριλοσκαμένα. (δηλ. Το Μάρτη δεν πρέπει να κλαδεύεται τίποτα και τον Απρίλη να σκάβεται η γη)

Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά, κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε εκείνον το ζευγά που ‘χει πολλά σπαρμένα.

Από Μάρτη καλοκαίρι κι από Αύγουστο χειμώνα.
Συνέχεια

Μήτε να τον μελετήσεις , μήτε να τόνε ντυθείς

Κάποτε ὁ διάβολος κάλεσε μιὰ παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στὴν ἐναρκτήρια ὁμιλία του, ἀνάμεσα στὰ ἄλλα, εἶπε καὶ τὰ ἀκόλουθα:

– Δὲν μποροῦμε νὰ ἐμποδίσουμε τοὺς Χριστιανοὺς νὰ πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία.

Δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἐμποδίσουμε νὰ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ νὰ γνωρίζουν τὴν Ἀλήθεια.

Δὲν μποροῦμε οὔτε ἀκόμα καὶ νὰ τοὺς ἐμποδίσουμε νὰ ἔχουν μιὰ ζωντανὴ καὶ στενὴ σχέση μὲ τὸν Σωτήρα τους.

Ἅπαξ καὶ ἀποκτήσουν αὐτὴν τὴ σύνδεση μὲ τὸν Ἰησοῦ, ἐμεῖς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.

…Ἔτσι, τὸ μόνο ποὺ μᾶς μένει εἶναι νὰ τοὺς κλέψουμε τὸ χρόνο τους.

Ἃς πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία, δὲν πειράζει· ἃς ἔχουν ἐκεῖ τὶς συνεστιάσεις τους κι ὅλα τα ὑπόλοιπα.

Ἃς ἔχουν ἔργο καὶ δράση. Μόνο νὰ μὴν ἔχουν χρόνο νὰ ἀναπτύξουν αὐτὴ τὴ ζωντανὴ σχέση μὲ τὸν Ἰησοῦ.

…Νὰ τί θέλω ἀπό σᾶς: Ἀποσπάστε τους τὴν προσοχὴ ἀπὸ τὸν Σωτήρα τους καὶ ἐμποδίστε τους ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχουν θερμὴ καὶ στενὴ σχέση μαζί Του ὅλη μέρα. Ἃς τοὺς παρασύρουμε σὲ μιὰ χαλαρὴ σχέση μὲ τὸν Ἰησοῦ· τυπικὴ σχέση, χωρὶς γνήσια πίστη καὶ ἀγάπη γι’ Αὐτόν.

– Πῶς θὰ τὸ κάνουμε αὐτό; ρώτησαν τότε οἱ δαίμονες.

– Βάλτε τους νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ δευτερεύοντα θέματα καὶ βρεῖτε τρόπους ἀμέτρητους νὰ κρατᾶτε ἀπασχολημένο τὸ μυαλό τους, ἀπάντησε.

Βάλτε μέσα τους τὸν πειρασμὸ νὰ ξοδεύουν, νὰ ξοδεύουν, νὰ ξοδεύουν καὶ νὰ δανείζονται χρεώνοντας τὶς κάρτες τους.
Συνέχεια

Οχυρωματικά έργα πλάϊ στο κύμα

agnosto ergo
Ο συνδημότης μας Τάσος Κατσιπάνος είχε μια απορία που την έθεσε γραπτώς στο Δήμο Ξηρομέρου με αίτησή του.
Αφορά το τείχος που υψώθηκε πλάϊ στη θάλασσα πριν από πολύ καιρό ,ένα έργο από το πουθενά που απευθύνεται στο πουθενά. Αυτή η "κατασκευή" δίπλα από τη θάλασσα προκάλεσε εντύπωση και περιέργεια σε πολλούς συμπολίτες μας ως προς την χρησιμότητά του που άγγιξε τα όρια του μεταφυσικού και του αλλόκοτου.
Φαντάζει ως οχυρωματικό έργο με καθαρά αμυντική υπόσταση ενάντια σε κάποια απειλή που θα μπορούσε να προέλθει από τη θάλασσα. Ίσως είναι μια αντι-τσουνάμι κατασκευή κόντρα σε 6 μποφώρ κύμα ώστε να μη ξεβραστούν καβούρια και φύκια στη στεριά. Ποιος ξέρει!
Κάποιες κακιές γλώσσες λένε ότι με την κατασκευή του οχυρού κάποιοι βούτηξαν το χέρι στο μέλι του κόστους κατασκευής μιας παπαριάς πλάϊ στο κύμα.
Εμείς δε πρόκειται να πιστέψουμε τους κακεντρεχείς συκοφάντες της σουρεαλιστικής έκφρασης των εμπνευστών του.
Α πα πα πα!

MAKE VOTE ,NOT WAR

makevote
Ή αλλοιώς «κάντε ψήφους ,όχι πόλεμο».
Ο τόπος μας σας χρειάζετε όλους ακμαίους ,τρεχάτους στα χωριά και προπάντων ακέραιους.
Ο τόπος μας χρειάζεται ψήφους στην κάλπη ,όχι εχθροπραξίες. Ειρηνικές ψήφους ,δημοκρατικές και πάντα υποσχετικές.
Δεν πρέπει να χάνουμε την ψυχραιμία μας για κανέναν λόγο ,είτε σοβαρό ,είτε αστείο.
Δεν έχει νόημα να αναμασάμε χιλιοπαιγμένα κλισέ του τύπου «δεν συνάδει με τα πολιτικά ήθη» και άλλα τέτοια χαζά.
Δεν υπάρχουν ήθη στην πολιτική .Αυτά είναι παραμυθάκι για τους αδαείς και τους ανυποψίαστους.
Η πολιτική είναι μαγειρική .Δεν είναι άπορος και αδιακόρευτος κορασίδα για να έχει ήθος .Μα ούτε και Ζαν Ντ’Άρκ με το σπαθί στο χέρι έτοιμη να κατασπαράξει τον αντίπαλο.
Η πολιτική έχει συνταγές .Όχι μαγικές .Έχει στερεότυπες και πατροπαράδοτες που ξεπαγώνουν κάθε 4 χρονάκια από το χρονοντούλαπο της λήθης και της απαξίωσης της τοπικής κοινωνίας.
Δεν χρειάζονται νεύρα και έχθρες .
Ομόνοια χρειάζεται ,σύμπνοια για τον κοινό στόχο.
Στόχος δεν είναι ο πολιτικός αντίπαλος .Στόχος είναι η συλλογή ψήφοδελτίων πανταχόθεν.
Αγαπηθείτε ,αγκαλιαστείτε ,χορέψτε στον ρυθμό των ψηφακίων και αφεθείτε στην μαγεία της τελικής καταμέτρησης.
Ζήστε την θέρμη του προεκλογικού πυρετού και μη πάρετε αντιπυρετικά.
Make vote ,my vote hunters ,not war.

Ο εστιάτωρ και το τσιμπούκι του

Ο παλιός καλοσυνάτος και πάντα χαμογελαστός εστιάτωρ της παραλίας έλαβε ένα ασυνήθιστο και πολύ ιδιαίτερο δώρο από κάποιον πελάτη του ,πιθανότατα από κάποιον ξένο τουρίστα.
Το δώρο αυτό ήταν ένα τσιμπούκι ,σκαλιστό έδειχνε και ακριβό.
Ενθουσιάστηκε ο καλός εστιάτορας της παραλίας με το δώρο που έλαβε από τον γενναιόδωρο πελάτη και φίλο του και θεώρησε σωστό να το τιμήσει δεόντως!
Από την πρώτη μέρα το χρησιμοποίησε στο εστιατόριο του , καμάρωνε και κοντοστεκόνταν σαν παλιός καπετάνιος στη γέφυρα ,φουμάροντας το χαρμάνι του.
Κάποια πειραχτήρια της εποχής εκείνης από το διπλανό καφενείο δεν άφησαν απαρατήρητη την σκηνή αυτή ,σκουντούσαν ο ένας τον άλλον με χαμόγελα και ψίθυρους ενώ το μεγαλύτερο πειραχτήρι της παρέας ο Η.Σ. δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη και ετοίμασε το σχέδιο του.
Ευθύς μπήκε μέσα στο καφενείο και πήρε τηλέφωνο στο «επίμαχο» εστιατόριο ενώ η παρέα του στον έξω χώρο περίμενε τις εξελίξεις.
Όταν σήκωσε το ακουστικό η γυναίκα του εστιάτορα ,ο Η.Σ. με ευγενική φωνή της ζήτησε να μιλήσει με το αφεντικό ,προσποιούμενος κάποιον παραθεριστή πελάτη.
Εκείνη φώναξε ευθύς τον άντρα της και εκείνος πήρε το ακουστικό. Ακολουθεί ο διάλογος :
– Λέγετε παρακαλω !
– Εστιατόριο του κυρίου …… εκεί;
– Μάλιστα κύριε.
– Ομιλώ με τον ίδιο;
– Βεβαίως!
– Κύριε …… , να χέσω μεσ’στο τσιμπούκι σ’

—————-
Το τι ακολούθησε ,δεν περιγράφεται.
Από το βάθος του μαγαζιού του τον ακούγαμε να ωρύεται και να βλαστημά ενώ η παρέα την έκανε με ελαφρούς βηματισμούς αφού δεν μπορούσε κανείς να συγκρατήσει τα γέλια του.
Από τότε δεν ξανακάπνισε το …δώρο του!

ΟΧΙ

That dawn, envoy arrives
Morning of October 28th
No day, proven by deed
Descendence of Sparta,
Athens and Crete!

Look north, ready to fight
Enemies charge from the hills
To arms, facing defeat
There’s no surrender,
there’s no retreat

Time after time,
force their enemies back to the line

Call to Arms banners fly in the wind,
For the glory of Hellas
Coat of Arms reading freedom or death,
Blood of king Leonidas

Air raid, pounding the land
Bombers are flying both day and night
Endure, six days of rain
Dropped by invaders,
bomb raid in vain

Strike hard, the tables have turned,
Drive them back over the hills
At arms, just like before,
Soldiers, civilians, Hellas at war

By their own hand,
force their enemy out of their land

Call to Arms banners fly in the wind,
For the glory of Hellas
Coat of Arms reading freedom or death,
Blood of king Leonidas

Just like their ancestors ages ago
Fought in the place of the greeks
Cause we will remember what the place were called
Freedom or death in the plains

Just like their ancestors ages ago
Fought in the face of defeat
Those three hundred men left a pride to uphold
Freedom or death in effect

Then, now again
Blood of heroes saving their land

Call to Arms banners fly in the wind,
For the glory of Hellas
Coat of Arms reading freedom or death,
Blood of king Leonidas

Η στάχτη και οι χρήσεις της

alysiba
Κάποια πράγματα τα βρίσκουμε καθημερινά μπροστά μας κι εν τούτοις δεν μπορούμε να αναλογισθούμε την χρησιμότητα τους. Πολλές φορές τα θεωρούμε άχρηστα κι ευτελή ,τα προσπερνάμε χωρίς να δώσουμε την πρέπουσα σημασία γιατί προλάβαμε να γεμίσουμε τη ζωή μας με τόνους βιομηχανικά τεχνολογικά υποκατάστατα ,άχρηστα στην ουσία αν και με υπολογίσιμο οικονομικό κόστος.
Κακό πράγμα η συνήθεια και κυρίως η μόδα της νέας εποχής.
Ας γυρίσουμε όμως πολλά χρόνια πίσω και ας απλοποιήσουμε λίγο περισσότερο την ζωή μας προς τα μπρος.
Η ζωή δεν είναι μονο i-pod ,touch screen ,laptop ,star channel ,whats up και do you think you can dance.
Η φύση μας δίνει απλόχερα τα καλά της ,ας τιμήσουμε αυτή την γενναιοδωρία της.

Ξεκινάμε με την στάχτη που χρησιμοποιούσαν οι μανάδες μας και οι γιαγιάδες.

Μόλις δείτε τις άπειρες χρήσεις της θα καταλάβετε γιατί οι νεοταξίτες απανταχού της γης δεν θέλουν να διαθέτουμε τέτοιες γνώσεις, και να μην είμαστε ικανοί να χρησιμοποιούμε φυσικές λύσεις και να εξαρτόμαστε από πολύπλοκα επιτεύγματα που συνήθως δυσκολεύουν τη ζωή μας αντί να την διευκολύνουν.

Από αυτή τη φυσική ζέστη φωτίζεται το σπίτι, ψήνεται το φαγητό, στεγνώνονται τα ρούχα, ζεσταίνεται το νερό, και φυσικά μένει στο τέλος η πολύτιμη στάχτη!

Δεν πετάμε την στάχτη, δεν είναι καθόλου άχρηστη ή σκουπίδι.

Συνεχίζουμε να την χρησιμοποιούμε, όπως έκαναν και παλιά και αυτό μας κάνει να νοιώθουμε απερίγραπτη χαρά!

Η στάχτη από ξύλα είναι η σκόνη που έμεινε από την καύση τους . Ξύλα εννοούμε μόνο φυσικά, όχι με βαφές, κόλες ή επεξεργασμένα. Πρέπει να προσέχουμε να μην πετάμε μέσα στην φωτιά πλαστικά, αποτσίγαρα, ή οτιδήποτε άλλο σκουπίδι που μπορεί να μολύνει την στάχτη. Περιμένουμε να κρυώσει εντελώς και μετά την συλλέγουμε. Από την στάχτη ξεχωρίζουμε την άσπρη στάχτη που έχει μείνει πάνω-πάνω από τα καρβουνάκια και την αποθηκεύουμε σε ένα μεταλλικό δοχείο με καπάκι. Τα καρβουνάκια τα κρατάμε σε άλλο δοχείο. Δεν πετάμε τίποτα, γιατί όλα χρειάζονται!

Πάμε τώρα να αναλύσουμε τι περιέχει η στάχτη και είναι τόσο πολύτιμη: Η στάχτη περιέχει κυρίως ανθρακικό ασβέστιο από 25% έως 45%(το οποίο είναι ένα ανόργανο αλάτι με χημικό τύπο CaCO3.), λιγότερο από 10 % περιέχει Κάλιο (Κ), και λιγότερο από 1% φωσφορικό άλας. Υπάρχουν ιχνοστοιχεία σιδήρου, μαγγανίου, ψευδαργύρου, χαλκού και μερικά βαρέα μέταλλα (όπως ο μόλυβδος, το κάδμιο, το νικέλιο και το χρώμιο). Δεν περιέχει άζωτο.
Συνέχεια

Ο κύκλος των 99

O-vasilias99
Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο. Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη. Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:

-Ποιο είναι το μυστικό σου?

-Ποιο μυστικό Μεγαλειότατε?

-Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Ποιο είναι το μυστικό της χαράς σου. Λέγε γρήγορα.

-Μα…δεν υπάρχει μυστικό Μεγαλειότατε.

-Πως τολμάς να λες ψέμματα σ´εμένα. Έχω κόψει κεφάλια για πολύ μικρότερες προσβολές, από ένα ψέμα.

-Πιστέψτε με Μεγαλειότατε, σας παρακαλώ, δεν σας κρύβω τίποτα. Δεν υπάρχει κανένα μυστικό.

-Και πως τα καταφέρνεις βρε ανόητε και είσαι όλη την μέρα τόσο κεφάτος? Σε έχω παρακολουθήσει, σε βλέπω. Όλο χαχαχού και αστεία είσαι.

-Μα Μεγαλειότατε, η ζωή ήταν τόσο γενναιόδωρη μαζί μου. Η Λαμπροσύνη σας με τιμά και με έχει στην υπηρεσία της. Με την γυναίκα μου και τα παιδιά μου μένουμε σ´ένα ωραίο σπίτι που μας παραχώρησε το παλάτι. Μας προσφέρετε ρούχα και τροφή για όλους μας, δωρεάν εκπαίδευση στα παιδιά μου, επί πλέον δε, η Μεγαλειότητα σας μου πληρώνει και ένα μικρό μηνιαίο επίδομα, που ικανοποιεί τις μικροεπιθυμίες μας. Πως να μην είμαι ευτυχισμένος?
Συνέχεια

Το τέλος των δεινόσαυρων

Dinosaurs
Ο πλανήτης μας υπεισέρχεται σε μια εποχή γεμάτη κλιδονισμούς και ανατρεπτικές αλλαγές που συμπαρασύρουν χώρες ολόκληρες με τρανταχτά γεγονότα τόσο σε οικονομικό επίπεδο ,όσο και σε γεωπολιτικό.
Τα απόνερα της κρίσης αυτής και της πανσπερμίας των επακολουθούμενων γεγονότων δεν θα άφηνε απ’έξω και τις μικρές τοπικές κοινωνίες της χώρας μας.
Ο εκτρωματικός Καλλικράτης του Ragusi ,ενεργών ως μαύρη τρύπα της τοπικής αυτοδιοίκησης (Τ.Α.) δεν αφήνει τα περιθόρια για υγιή ανάπτυξη και των 2 βαθμών της Τ.Α. (κυρίως των Δήμων) αντιθέτως στραγγαλίζει περισσότερο τους επαρχιακούς Δήμους και απομυζεί – εξαφανίζει κάθε κύτταρο ευημερίας του πολίτη.
Μέσα σε λίγους μόνο μήνες από δημιουργίας του εξολόθρευσε Δ.Ο.Υ ,Δ.Ε.Η ,Ο.Τ.Ε. ,Ι.Κ.Α. ,Ειρηνοδικείο ,Υπηρεσία Αγροτικής Ανάπτυξης και άλλες ίσως υπηρεσίες που δε μπορώ να θυμηθώ ,μόνο στον Αστακό.
Πραγματική λαίλαπα για την τοπική κοινωνία του Αστακού και όχι μόνο.
Ο πιο κατάλληλος τίτλος γι’αυτό το εκτρωματικό αντιλαϊκό και αντεθνικό σχέδιο θα ήταν Δεινοκράτης αντί Καλλικράτης.
Το επακολουθούμενο αντιμάμαλο του Δεινοκράτη ταράσσει λοιπόν τόσο την τοπική κοινωνία των πολιτών μας όσο και τη Δημοτική αρχή. Συνέχεια