η πτώση του κομήτη

Το χέρι που σε ταϊζει και σε σκεπάζει δε το δαγκώνεις. Το φιλάς και το προσκυνάς. Είναι νόμος απαράβατος.
Αν το δαγκώσεις ,χάθηκες. Το τέλος σου θα είναι οικτρό και βασανιστικό.
Όταν έχεις ανοικτές υποθέσεις κυρίως με το νόμο , το χέρι που σε σκεπάζει και σε κρατά όρθιο δεν το κόβεις. Πρέπει να είσαι ή πολύ ηλίθιος για να το κάνεις ή πολύ αλαζών αφού μέσα από την πολυτάραχη πορεία σου δεν βρήκες ποτέ χρόνο για σύνεση και λογική. Νομίζεις ότι το σύμπαν γυρίζει γύρω από σένα.
Όταν μετράς το ειδικό σου βάρος με γνώμωνα τις γνωριμίες σου ,τα νταλαβέρια σου , τα πόστα που είχες και την βαρύτητα των κολλητών σου δε σου μένει χρόνος για μετριοφροσύνη και σύνεση. Χτίζεις ένα ισχυρότατο ΕΓΩ και σε κάνει αυτόφωτο αστέρα στο γήπεδο που παίζεις μπάλα. Τόσο αυτόφωτο που ξεχνάς ποιος ήλιος σε φώτιζε μέχρι σήμερα για να μη ξεμείνεις σε κάποιο σκοτεινό ντουλάπι σα φθαρμένο πανωφόρι.
Νομίζεις ότι όλοι περιστρέφονται ως μικροί και ασήμαντοι πλανήτες γύρω από το «ηλιακό» σου σύστημα ενώ δεν έχεις καταλάβει ότι είσαι ένας μοναχικός ανεξέλεγκτος κομήτης που περιμένει την άδοξη πρόσκρουσή του σε κάποια συμπαγή επιφάνεια. Είσαι τόσο μόνος τελικά που ευτυχώς για σένα δεν το βλέπεις ,τουλάχιστον για την ώρα.
Όταν θα έρθει η ώρα της πληρωμής ίσως τότε να αναθεωρήσεις πολλά και διάφορα όμως δε θα έχει πλέον νόημα για σένα.
Θα ζεις μια νέα μεγάλη περιπέτεια ,κάτι σα σαφάρι ας πούμε.
Όμως όχι από την πλευρά του κυνηγού.

Πλοία θανάτου σκορπίζουν ραδιενέργεια στο Ιόνιο

xartis_0

Τα βούλιαξαν σκόπιμα από το 1985 έως το 1996. Θανάσιμες συνέπειες (και για την Ελλάδα) σε ανθρώπους και οικοσύστημα

Ενενήντα εμπορικά πλοία-ραδιενεργές βόμβες βυθίστηκαν σκόπιμα στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά την περίοδο 1985-1996, μετατρέποντας σχεδόν το σύνολο της θαλάσσιας περιοχής σε υγρό τάφο, με τις θανάσιμες συνέπειες (και για την Ελλάδα) που είναι δεδομένο πως υπάρχουν για την ανθρώπινη υγεία, αλλά και το οικοσύστημα, να παραμένουν ανυπολόγιστες!

Ενα από αυτά, μάλιστα, όπως έγραφε χθες η εφημερίδα «Il Messaggero», καταβυθίστηκε την περίοδο εκείνη ανοιχτά των ακτών της Καλαβρίας, όπου πρόσφατα υπήρξαν καταγγελίες για «αυξημένα επίπεδα ραδιενέργειας», γεγονός που έδωσε αφορμή στις Αρχές να δώσουν εντολή πραγματοποίησης μετρήσεων, τα αποτελέσματα των οποίων όμως δεν έχουν εκδοθεί ακόμη.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η εφημερίδα αναφέρεται και σε έγγραφο του 2009 του δικαστή Μπρούνο Τζορντάνο, σχολιάζοντας ότι η υπόθεση θάφτηκε, καθώς «κρατήθηκε μυστικό για χρόνια». Σε αυτό το έγγραφο μάλιστα ο δικαστής καταγγέλλει ότι εντοπίστηκε στο Ιόνιο, ανοιχτά των ακτών της Καλαβρίας, το πλοίο-φάντασμα «Cunsky», στο οποίο επίσης υπήρχαν βαρέλια με επικίνδυνα απόβλητα, αλλά και ανθρώπινα κρανία!

Την αποκάλυψη του σκανδάλου έκανε χθες επιτροπή του ιταλικού Κοινοβουλίου, η οποία την περίοδο αυτή ερευνά υποθέσεις παράνομης διακίνησης ραδιενεργών και τοξικών αποβλήτων. Απόρρητα έγγραφα των μυστικών υπηρεσιών που αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα δείχνουν, σύμφωνα με τη «Messaggero», ότι περίπου 90 σκοπίμως βυθισμένα πλοία έχουν δηλητηριάσει τη θαλάσσια γειτονιά μας. Πιο συγκεκριμένα, την αποκάλυψη έκανε ο πρόεδρος της επιτροπής Αλεσάντρο Μπράτι, ανακοινώνοντας ότι 60 έγγραφα της πρώην υπηρεσίας πληροφοριών Sismi έχουν αποχαρακτηριστεί έπειτα από αίτημά του και το περιεχόμενό τους πρόκειται να δοθεί στη δημοσιότητα.

Εγγραφα

Ανάμεσά τους βρίσκονται και έγγραφα, τα οποία αφορούν πλοία που βυθίστηκαν στη Μεσόγειο. «Τα ναυάγια μπορεί να περιέχουν επικίνδυνα ή ραδιενεργά απόβλητα» σημειώνει η κοινοβουλευτική επιτροπή, σύμφωνα με την εφημερίδα. Ενα από τα έγγραφα, το οποίο η Sismi απέστειλε στο πρωθυπουργικό γραφείο του Λαμπέρτο Ντίνι και το υπουργείο Αμυνας της Ιταλίας στις 5 Σεπτεμβρίου 1995, αποκαλύπτει ότι από τις 14 Απριλίου 1989 έως τις 22 Ιουλίου 1995 περίπου 90 εμπορικά πλοία με επικίνδυνα απόβλητα βυθίστηκαν στη Μεσόγειο.

Οπως σημειώνει η «Messaggero», καταγράφονται οι συντεταγμένες των ναυαγίων, το φορτίο, τα στοιχεία των εφοπλιστών, η διαδρομή τους κ.ά. Αγνωστο παραμένει δε, και το αν υπάρχει ελληνική εμπλοκή, καθώς θα χρειαστεί να περιμένει κανείς να δει το περιεχόμενο των εγγράφων για να μπορέσει να διαπιστώσει αν στα ονόματα των πλοιοκτητών αναφέρεται και το όνομα κάποιου Ελληνα εφοπλιστή.

«Τα τοξικά προκαλούν λευχαιμία και άλλες θανατηφόρες ασθένειες»

«Τα πυρηνικά είναι γεννήτορες της λευχαιμίας και πολλών άλλων θανατηφόρων ασθενειών. Πρόκειται για ένα τεράστιο περιβαλλοντικό σκάνδαλο, ένα έγκλημα που αποσιωπάται…» αναφέρει ο διευθυντής στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος Θοδωρής Τσιμπίδης, σχολιάζοντας τα όσα αποκαλύφθηκαν χθες από τον ιταλικό Τύπο.

«Τα βαρέλια αυτά (με τοξικά και πυρηνικά απόβλητα) κάποια στιγμή θα ανοίξουν. Κάποια πιθανώς να υπέστησαν ρήγματα την ώρα που βυθίζονταν. Μετά τα 100-150 μέτρα θέλει ειδική κατασκευή (για να μη διαρρεύσουν), η οποία προφανώς δεν υπήρχε. Και όσα δεν έσπασαν από την πίεση που ασκεί το βάθος από εκεί και πέρα κινδυνεύουν από τη διάβρωση που θα προέλθει από την ηλεκτρόλυση, η οποία διαρκεί περίπου μία δεκαετία. Αρα, σήμερα κινδυνεύουμε άμεσα.

Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει πως είναι τα απόβλητα των Βορειοευρωπαίων. Δεν υπάρχουν μικρές χημικές βιομηχανίες, αλλά και η πυρηνική βιομηχανία στην Ευρώπη είναι συγκεκριμένη. Μία “μαφία” οργανωμένη, με κοστούμια, έκανε συμφωνίες με μεγάλες βιομηχανίες στην Ευρώπη, με την “υπόσχεση” ότι θα πάνε τα απόβλητα κοντά στην Αφρική και θα τα θάψουν εκεί».

Πηγή: dimokratia.gr

Σχόλιο σύνταξης : Αναφορές από ψαράδες στον Αστακό κάνουν λόγο για εκατοντάδες τόνους νεκρών ψαριών που ξεβράστηκαν πριν από 1,5 χρόνο περίπου σε διάφορα σημεία της θαλάσσιας περιοχής των εχινάδων. Μπορεί το φαινόμενο αυτό να σχετίζεται με την μόλυνση που αναφέρει το άρθρο αν και κρατάμε επιφυλάξεις. Πάντως οι ίδιοι οι ψαράδες της περιοχής του Αστακού διαμαρτύρονται για μεγάλη «αναψαριά» που μαστίζει τον κλάδο τους.

Τροχός και κολωνάκι

Τέλος εποχής για τα περιβόητα κολωνάκια όπως διάβασα και είδα σε διάφορα τοπικά ιστολόγια.
Πέρασα πολύ ώρα σερφάροντας στις σχετικές ειδήσεις και επικεντρώθηκα επίσης και στα σχόλια των αναγνωστών.
Εντύπωση μου έκανε και το «πικραμένο» κείμενο της οικογένειας Σαμαρά για την πτώση των κολωνακίων έξωθεν της δημοφιλούς και μεγαλοπρεπούς της κατοικίας ,που αποτυπώθηκαν στο δημοσιογραφικό φακό ως θύματα πολέμου σε σειρά.
Βλέποντας τα πεσμένα κολωνάκια θυμήθηκα το ’89 με τις φωτογραφίες από την πτώση του τείχους του Βερολίνου μόνο που στο συγκεκριμένο γεγονός εξέλειπε το πανηγυρίζον πλήθος.
Αυτό φυσικά και υπήρχε αλλά στα σχόλια των αναγνωστών εντός των σχετικών άρθρων.
Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι περαιτέρω ,έγιναν εκτενείς αναφορές και αναλύσεις του φαινομένου «κολωνάκια» σε σχετικό μας άρθρο παρά μόνο θα σταθούμε στο κείμενο πικρίας της οικογένειας του τέως Δημάρχου Σαμαρά.
Πρέπει να επισημάνουμε ότι ήταν λάθος η υπερπροβολή και η υπέρμετρη δημοσιότητα που έλαβε το ζήτημα της αποψίλωσης των κολωνακίων ,αυτό έπρεπε να γίνει με χαμηλούς τόνους και χωρίς φανφάρες από πλευράς δημοτικής αρχής.
Οι δημόσιες εξαγγελίες και η υπερφίαλη προβολή κίνησε περισσότερο την συμπάθεια πολλών προς την πλευρά Σαμαρά παρά την αναγνώριση της αποκατάστασης μιας αδικίας.
Πέραν τούτου είχαμε γράψει σε προηγούμενο άρθρο μας ότι τα κολωνάκια ήταν ένα status του πρώην Δημάρχου που συμβόλιζε την παντοδυναμία του και την δύναμη εξουσίας που είχε στον Δήμο. Συνέχεια

Κολωνακιώτικα νέα

Πολλά από τα άρθρα μας αναφερόντουσαν στις αυθαιρεσίες που ελάμβαναν χώρα στον Αστακό είτε αυτά ήταν τσαντιρομαχαλέματα , είτε πεζοδρομοκαβαληκεύματα , είτε διάφορα άλλα.
Όταν κάποιοι «ειδησεογράφοι» μέσα από διάφορα ιστολόγια ορύωνταν σαν λεχώνες που τους κόπηκε το γάλα για τα περισπούδαστα κολώνάκια του πρώην Δημάρχου μας έξωθεν της μεγαλοπρεπούς κατοικίας του ,εμείς κουνούσαμε με απογοήτευση το κεφάλι μας γιατί δεν προλάβαμε κι εμείς να ανακαλύψουμε την Αμερική όπως όλοι αυτοί οι ενημερωτές μας. Είχαν προηγηθεί κάποιες κιτς ανεγέρσεις νάϋλον και αλουμινίου στην παραλία μας ,είχαν προηγηθεί κάποια αυτοσχέδια βλαχοparking ΙΧ και αγροτικών στα πεζοδρόμια του ιστορικού κέντρου της πόλης μας , είχαν προηγηθεί κάποια καφασώματα δρόμου έμπροσθεν καταστημάτων για καβάτσωμα θέσης καταστηματάρχου ,είχαν προηγηθέι και πολλά άλλα λοιπόν!
Τα άλλα δεν έβλαπταν βέβαια σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο τα κολωνάκια του πρώην Δημάρχου.
Τώρα θα μου πείτε ότι είναι διπλό και τριπλό αμάρτημα αφού ο τέως πρώτος πολίτης του Δήμου μας έδινε το «καλό» παράδειγμα έστω κι αν ήρθε τελευταίος και καταϊδρωμένος οπότε δεν νοιάστηκαν και πολύ οι προηγήσαντες των παρανομιών για να λάβουν το κακό παράδειγμα.
Τα κολωνάκια του πρώην Δημάρχου ήταν ένα status γι’αυτόν. Έδειχνε την παντοδυναμία του ,τον τσαμπουκά του και φυσικά την περιφρόνησή του προς την καθημερινότητα των πολιτών του αφού δεν πολυνοιάζονταν αν θα έβρισκε κάποιος χώρο για να παρκάρει το ΙΧ του ή αν στένευε απελπιστικά την διέλευση των διερχόμενων αυτοκινήτων. Λίγο τον ένοιαζε αφού είχε την γενική αποδοχή από τον κόσμο και ως Δήμαρχος και ως αφέντης στον τόπο.
Και φυσικά ούτε λόγος για επίπληξη από τις λιμενικές αρχές αφού αυτός ήτο ο Δήμαρχος.
Τώρα που αποχώρησε από την πολιτική σκηνή για ξεκούραση στην πολυτελή του κατοικία προέκυψε θέμα απομάκρυνσης των κολωνακίων του από την παραλία. Έγινε και συνεδρίαση της επιτροπής που αφορά τέτοιου είδους θέματα και πάρθηκε απόφαση να απομακρυνθούν.
Έστω και τώρα ,μετά από κάμποσα χρονάκια ας απομακρυνθούν. Ποτέ δεν είναι αργά αλλά θέλουμε να πάρετε και από μια απόφαση για απομάκρυνση των φαβέλων από την παραλία όπως επίσης και για τοποθέτηση νέων κολωνακίων βαρέως τύπου στα πεζοδρόμια του ιστορικού μας κέντρου προς αποφυγήν κουτουπώματος των από καβαλάρηδες αυτοκινητάκηδες.
Πρέπει κάποια στιγμή να ζήσουμε σαν άνθρωποι και ο τίτλος αυτής της επιτροπής να γίνει πραγματικότητα στην καθημερινότητα μας.

κλέφτικο

Αχός βαρύς ακούγεται πολλά τουφέκια πέφτουν
μήνα σε γάμο ρίχνονται; Μήνα σε χαροκόπι;
Ουδέ σε γάμο ρίχνονται , ουδέ σε χαροκόπι
δύο παράδες πιάστηκαν και κονταροχτυπιούνται

Ο ένας είναι παλιακός και πολυχρονεμένος
σέρνεται χρόνια στα βουνά και στα βαθιά λαγκάδια
τόνε τιμούν οι μάστορες τόνε τιμούν τα σόγια
τόνε τιμούν κακόμοιροι και τόνε προσκυνούνε

Ο άλλος είναι νιότερος λαχταριστός και φρέσκος
ήρθε και κατακάθισε σα του χρυσού την σκόνη
λάμπει ξελάμπει λαμπερός και σα το νιο το λάδι
νοτιάς τον φέρνει καυτερός απ’ αραπιά φερμένος

Χυμά με λύσσα τρομερή ο ένας παν’στον άλλον
ματώνονται ξεσκίζονται σαν τα σκυλιά στ΄αλώνι
φτάνει μωρέ μη τρώγεστε , φτάνει μωρέ κοπρίτες
θα πάρω πέτρες πλακερές και θα σας κυνηγήσω

μου φάγατε τα σωθικά , μου φάγατε το βιος μου
μου φάγατε και τη ψυχή μες στο δικό μου αλώνι
τραβάτε στον οξαποδώ στο λόγγο της Βιρίνας
να πάρω το δισάκι μου για την συμπολιτεία

Μήτε να τον μελετήσεις , μήτε να τόνε ντυθείς

Κάποτε ὁ διάβολος κάλεσε μιὰ παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στὴν ἐναρκτήρια ὁμιλία του, ἀνάμεσα στὰ ἄλλα, εἶπε καὶ τὰ ἀκόλουθα:

– Δὲν μποροῦμε νὰ ἐμποδίσουμε τοὺς Χριστιανοὺς νὰ πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία.

Δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς ἐμποδίσουμε νὰ διαβάζουν τὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ νὰ γνωρίζουν τὴν Ἀλήθεια.

Δὲν μποροῦμε οὔτε ἀκόμα καὶ νὰ τοὺς ἐμποδίσουμε νὰ ἔχουν μιὰ ζωντανὴ καὶ στενὴ σχέση μὲ τὸν Σωτήρα τους.

Ἅπαξ καὶ ἀποκτήσουν αὐτὴν τὴ σύνδεση μὲ τὸν Ἰησοῦ, ἐμεῖς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.

…Ἔτσι, τὸ μόνο ποὺ μᾶς μένει εἶναι νὰ τοὺς κλέψουμε τὸ χρόνο τους.

Ἃς πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία, δὲν πειράζει· ἃς ἔχουν ἐκεῖ τὶς συνεστιάσεις τους κι ὅλα τα ὑπόλοιπα.

Ἃς ἔχουν ἔργο καὶ δράση. Μόνο νὰ μὴν ἔχουν χρόνο νὰ ἀναπτύξουν αὐτὴ τὴ ζωντανὴ σχέση μὲ τὸν Ἰησοῦ.

…Νὰ τί θέλω ἀπό σᾶς: Ἀποσπάστε τους τὴν προσοχὴ ἀπὸ τὸν Σωτήρα τους καὶ ἐμποδίστε τους ἀπὸ τοῦ νὰ ἔχουν θερμὴ καὶ στενὴ σχέση μαζί Του ὅλη μέρα. Ἃς τοὺς παρασύρουμε σὲ μιὰ χαλαρὴ σχέση μὲ τὸν Ἰησοῦ· τυπικὴ σχέση, χωρὶς γνήσια πίστη καὶ ἀγάπη γι’ Αὐτόν.

– Πῶς θὰ τὸ κάνουμε αὐτό; ρώτησαν τότε οἱ δαίμονες.

– Βάλτε τους νὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ δευτερεύοντα θέματα καὶ βρεῖτε τρόπους ἀμέτρητους νὰ κρατᾶτε ἀπασχολημένο τὸ μυαλό τους, ἀπάντησε.

Βάλτε μέσα τους τὸν πειρασμὸ νὰ ξοδεύουν, νὰ ξοδεύουν, νὰ ξοδεύουν καὶ νὰ δανείζονται χρεώνοντας τὶς κάρτες τους.
Συνέχεια

Οχυρωματικά έργα πλάϊ στο κύμα

agnosto ergo
Ο συνδημότης μας Τάσος Κατσιπάνος είχε μια απορία που την έθεσε γραπτώς στο Δήμο Ξηρομέρου με αίτησή του.
Αφορά το τείχος που υψώθηκε πλάϊ στη θάλασσα πριν από πολύ καιρό ,ένα έργο από το πουθενά που απευθύνεται στο πουθενά. Αυτή η "κατασκευή" δίπλα από τη θάλασσα προκάλεσε εντύπωση και περιέργεια σε πολλούς συμπολίτες μας ως προς την χρησιμότητά του που άγγιξε τα όρια του μεταφυσικού και του αλλόκοτου.
Φαντάζει ως οχυρωματικό έργο με καθαρά αμυντική υπόσταση ενάντια σε κάποια απειλή που θα μπορούσε να προέλθει από τη θάλασσα. Ίσως είναι μια αντι-τσουνάμι κατασκευή κόντρα σε 6 μποφώρ κύμα ώστε να μη ξεβραστούν καβούρια και φύκια στη στεριά. Ποιος ξέρει!
Κάποιες κακιές γλώσσες λένε ότι με την κατασκευή του οχυρού κάποιοι βούτηξαν το χέρι στο μέλι του κόστους κατασκευής μιας παπαριάς πλάϊ στο κύμα.
Εμείς δε πρόκειται να πιστέψουμε τους κακεντρεχείς συκοφάντες της σουρεαλιστικής έκφρασης των εμπνευστών του.
Α πα πα πα!