ΟΧΙ

That dawn, envoy arrives
Morning of October 28th
No day, proven by deed
Descendence of Sparta,
Athens and Crete!

Look north, ready to fight
Enemies charge from the hills
To arms, facing defeat
There’s no surrender,
there’s no retreat

Time after time,
force their enemies back to the line

Call to Arms banners fly in the wind,
For the glory of Hellas
Coat of Arms reading freedom or death,
Blood of king Leonidas

Air raid, pounding the land
Bombers are flying both day and night
Endure, six days of rain
Dropped by invaders,
bomb raid in vain

Strike hard, the tables have turned,
Drive them back over the hills
At arms, just like before,
Soldiers, civilians, Hellas at war

By their own hand,
force their enemy out of their land

Call to Arms banners fly in the wind,
For the glory of Hellas
Coat of Arms reading freedom or death,
Blood of king Leonidas

Just like their ancestors ages ago
Fought in the place of the greeks
Cause we will remember what the place were called
Freedom or death in the plains

Just like their ancestors ages ago
Fought in the face of defeat
Those three hundred men left a pride to uphold
Freedom or death in effect

Then, now again
Blood of heroes saving their land

Call to Arms banners fly in the wind,
For the glory of Hellas
Coat of Arms reading freedom or death,
Blood of king Leonidas

Ένας όμορφος κόσμος Αστακινός

AST.astakos.sti.bida.2
Κάθε φορά που αφήνουμε πίσω μας το κλεινόν άστυ για τις διακοπές μας το Καλοκαίρι στον Αστακό ,εκτός από τις στιγμές χαλάρωσης και ξεκούρασης ,βρίσκουμε την ευκαιρία να βρεθούμε και με παλιούς φίλους συμπατριώτες ,να σμίξουμε ξανά μετά από καιρό ,να ανταλλάξουμε απόψεις ,συζητήσεις για πολιτικά κυρίως και θύμησες από τα παλιά τα χρόνια του Αστακού ,εκείνα τα ωραία.
Από τότες μέχρι και σήμερα έχουν αλλάξει πάρα πολλά στον Αστακό.
Άλλαξε ο κόσμος ,κόσμος ξένος από άλλα μέρη ,κοντινά αλλά και μακρινά που βρήκαν την θαλπωρή στην αγκάλη του πανέμορφου Αστακού μας.
Άλλαξε μορφή η πόλη ,η παραλία μας αγνώριστη πνιγμένη από νάϋλον και υπάιθριες κατασκευές ,καινούργια κτίρια που πήραν την θέση των παλιών νεοκλασσικών (τι έγκλημα!) και όσα τουλάχιστο πρόλαβαν τα περιέσωσαν αυστηροί νόμοι πέρι νεωτέρων μνημείων.
Άλλαξε η θάλασσά μας ,η τότε καταγάλανη και καθαρή θαλλασσά μας με τα άσπρα βότσαλα του βυθού ,με τις βουτιές μας στο λιμάνι και στην κορυφή του φάρου. Ναι ,βουτιές στο λιμάνι καταμεσίς εκεί που τώρα χύνονται βοθρολύματα από τις αποχετεύσεις πρώην ομβρίων υδάτων.
Άλλαξαν πολλά με τον καιρό ,ακόμη και η νεολαία που μέρος της θορυβεί με στερεοφωνικά ΙΧ στη διαπασόν ,που δεν γνώρισε κατσαρόλα στο σπίτι της παρά μόνο ταχυφαγεία και τροφή του ποδαριού ,θύματα ίσως της βαριεστημάρας κάποιων μαμάδων που προτιμούν το μεσημεριανό να το μαγειρεύει κάποιος εστιάτωρ.
Άλλαξε η διάθεση των ανθρώπων. Κάποτε έβλεπες παρέες στην παραλία δέκα και δεκαπέντε ατόμων να κάθονται στις ταβέρνες και τα καφενεία ,να γλεντούν και να χαίρονται ,αγνές παρέες και τώρα να είναι περισσότερα τα καθίσματα από τους ανθρώπους σε εξυπηρετούμενα τραπέζια. Πολλοί σερβίρονται μόνοι στη καφετέρια ή βλέπεις ολιγομελείς παρέες σιωπηλές με το βλέμμα της υποψίας και την παρατηρητικότητα στα μάτια.
Όμως ξέρω κι έναν όμορφο κόσμο Αστακινό που συχνάζει σε κάποια παλιά Αστακιώτικα στέκια ,στου Αποστόλη Λαϊνά ,στου Βασίλη Μιόβολου το «μαύρο γάτο» ,στου Δεμερούκη ,στου Μπουκουβάλα ,στου Γιαννούτσου.
Εκεί ανασταίνουν παλιές ιστορίες ,όμορφα χρόνια του Αστακού που πέρασαν σαν να’ταν χθες ,κόσμος κεφάτος με τα καλαμπούρια του και τα αυθόρμητα.
Αυτός ο κόσμος είναι μια όαση και ένα παράθυρο στο αγνό και αυθεντικό παρελθόν της πόλης μας ,στις όμορφες εκείνες μέρες και τα φτωχά πλην τίμια χρόνια που ζήσαμε.
Υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν τα αλλάζεις με τίποτα.

Όμορφος κόσμος Αστακινός κι αυθεντικός.

Το θαλάσσιο εμπόριο στον Αστακό

Στον Αστακό την δεκαετία του ’50 άκμαζε το θαλάσσιο εμπόριο με μικρά φορτηγοεπιβατικά πλοία τα οποία μετέφεραν και επιβάτες. Ξακουστά πλοία της εποχής εκείνης ήταν ο θρυλικός Γλάρος του εφοπλιστή Καβουνίδη , το LUCIDA του Κεφαλλήνα εφοπλιστή Τυπάλδου καθώς και κάποιο Έλενα.
Αυτά εκτελούσαν θαλάσσια γραμμή Αστακός – Πειραιάς για μεταφορά εμπορευμάτων κυρίως καθώς και επιβατών.
glaros_karvounidou_plwri
Τα πλοία αυτά είχαν τα αμπάρια τους στα πλώρα τους ενώ προς το πρυμναίο μέρος τους υπήρχαν καμπίνες για τους επιβάτες. Μετέφεραν όλων των ειδών τα εμπορεύματα. Υπήρχαν καθημερινά δρομολόγια ,Το Γλάρος απέπλεε το απόγευμα από τον Αστακό και έφτανε στο λιμάνι του Πειραιά τα χαράματα. Τα πλοία αυτά κυρίως μετέφεραν ζώα (γελάδια) και βελανίδι το οποίο ήταν κύριο προϊόν του Αστακού που χρησίμευε στην βυρσοδεψία ως βαφή.
Όταν χρειάζονταν να μεταφέρουν ζώα ,πλέυριζαν στο μώλο και τα περνούσαν ένα-ένα στα αμπάρια του. Ήταν το πιο δύσκολο κάργκο (φορτίο) και το πιο απρόβλεπτο. Χρειάζονταν προσοχή και λεπτούς χειρισμούς όταν τα οδηγούσαν στα αμπάρια τους. Όλα αυτά πήγαιναν για τα σφαγεία του Πειραιά.
Υπήρξε κάποιο περιστατικό όπου σε πορεία εν πλω ,ένα γελάδι έπεσε στην θάλασσα και το ακολούθησαν όλα τα υπόλοιπα με αποτέλεσμα η θάλασσα να γεμίσει από δαύτα ,καθυστερόντας έτσι το δρομολόγιο και επιφέροντας ζημιές . Τα γελάδια θυμάμαι πρέπει να ήταν από το βωρό του Μακρή.
Το πλοίο Έλενα άφησε την τελευταία του ρότα στα νερά γύρω από τον κάβο της γλώσσας στη σημερινή θέση «άγκυρα» . Από λάθος εκτίμηση του καπετάνιου το Έλενα έσπασε πάνω στα βράχια της περιοχής . Η ονομασία του τοπονυμίου βγήκε από την άγκυρα του Έλενα που ξεκουράζονταν για κάμποσα χρόνια στο βυθό.
glaros_karvounidou1