Τροχός και κολωνάκι

Τέλος εποχής για τα περιβόητα κολωνάκια όπως διάβασα και είδα σε διάφορα τοπικά ιστολόγια.
Πέρασα πολύ ώρα σερφάροντας στις σχετικές ειδήσεις και επικεντρώθηκα επίσης και στα σχόλια των αναγνωστών.
Εντύπωση μου έκανε και το «πικραμένο» κείμενο της οικογένειας Σαμαρά για την πτώση των κολωνακίων έξωθεν της δημοφιλούς και μεγαλοπρεπούς της κατοικίας ,που αποτυπώθηκαν στο δημοσιογραφικό φακό ως θύματα πολέμου σε σειρά.
Βλέποντας τα πεσμένα κολωνάκια θυμήθηκα το ’89 με τις φωτογραφίες από την πτώση του τείχους του Βερολίνου μόνο που στο συγκεκριμένο γεγονός εξέλειπε το πανηγυρίζον πλήθος.
Αυτό φυσικά και υπήρχε αλλά στα σχόλια των αναγνωστών εντός των σχετικών άρθρων.
Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι περαιτέρω ,έγιναν εκτενείς αναφορές και αναλύσεις του φαινομένου «κολωνάκια» σε σχετικό μας άρθρο παρά μόνο θα σταθούμε στο κείμενο πικρίας της οικογένειας του τέως Δημάρχου Σαμαρά.
Πρέπει να επισημάνουμε ότι ήταν λάθος η υπερπροβολή και η υπέρμετρη δημοσιότητα που έλαβε το ζήτημα της αποψίλωσης των κολωνακίων ,αυτό έπρεπε να γίνει με χαμηλούς τόνους και χωρίς φανφάρες από πλευράς δημοτικής αρχής.
Οι δημόσιες εξαγγελίες και η υπερφίαλη προβολή κίνησε περισσότερο την συμπάθεια πολλών προς την πλευρά Σαμαρά παρά την αναγνώριση της αποκατάστασης μιας αδικίας.
Πέραν τούτου είχαμε γράψει σε προηγούμενο άρθρο μας ότι τα κολωνάκια ήταν ένα status του πρώην Δημάρχου που συμβόλιζε την παντοδυναμία του και την δύναμη εξουσίας που είχε στον Δήμο.

Με την αποψίλωση τους η παντοδυναμία του κατέρρευσε και με τη βούλα και αυτή ως αποθνίσκουσα αποτυπώθηκε στο φακό ως αποκεφαλισμένα σιδερικά στην σειρά .
Η πτώση ενός συμβόλου εξουσίας του είναι που πονά τον απερχόμενο Δήμαρχο που τυγχάνει να λαμβάνει χώρα σε μια δύσκολη περίοδο για τον ίδιο.
Όταν όλα τα φώτα της δημοσιότητας και της τοπικής σου παντοδυναμίας ήταν στραμμένα πάνω σου νυχθημερόν ,όταν έβλεπες όλες τις θύρες να ανοίγουν αυτόματα στο πέρασμά σου είναι δυνατόν να συνηθίσεις ποτέ στην ιδέα ότι μετά από ένα εκλογικό βράδυ θα είσαι πλέον ξεπερασμένος;
Εάν προϋπήρχε η σύνεση ,ο σεβασμός ,η ανιδιοτελής και καλοπροαίρετη διάθεση στην καθημερινότητα των δημοτών ,η μετάβαση προς την σιέστα θα ήτο ομαλή και λιγότερο ανώδυνη.
Και φυσικά δεν θα μιλούσαμε για κολωνάκια αφού αυτά ποτέ δε θα ξεφύτρωναν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s