Ένας όμορφος κόσμος Αστακινός

AST.astakos.sti.bida.2
Κάθε φορά που αφήνουμε πίσω μας το κλεινόν άστυ για τις διακοπές μας το Καλοκαίρι στον Αστακό ,εκτός από τις στιγμές χαλάρωσης και ξεκούρασης ,βρίσκουμε την ευκαιρία να βρεθούμε και με παλιούς φίλους συμπατριώτες ,να σμίξουμε ξανά μετά από καιρό ,να ανταλλάξουμε απόψεις ,συζητήσεις για πολιτικά κυρίως και θύμησες από τα παλιά τα χρόνια του Αστακού ,εκείνα τα ωραία.
Από τότες μέχρι και σήμερα έχουν αλλάξει πάρα πολλά στον Αστακό.
Άλλαξε ο κόσμος ,κόσμος ξένος από άλλα μέρη ,κοντινά αλλά και μακρινά που βρήκαν την θαλπωρή στην αγκάλη του πανέμορφου Αστακού μας.
Άλλαξε μορφή η πόλη ,η παραλία μας αγνώριστη πνιγμένη από νάϋλον και υπάιθριες κατασκευές ,καινούργια κτίρια που πήραν την θέση των παλιών νεοκλασσικών (τι έγκλημα!) και όσα τουλάχιστο πρόλαβαν τα περιέσωσαν αυστηροί νόμοι πέρι νεωτέρων μνημείων.
Άλλαξε η θάλασσά μας ,η τότε καταγάλανη και καθαρή θαλλασσά μας με τα άσπρα βότσαλα του βυθού ,με τις βουτιές μας στο λιμάνι και στην κορυφή του φάρου. Ναι ,βουτιές στο λιμάνι καταμεσίς εκεί που τώρα χύνονται βοθρολύματα από τις αποχετεύσεις πρώην ομβρίων υδάτων.
Άλλαξαν πολλά με τον καιρό ,ακόμη και η νεολαία που μέρος της θορυβεί με στερεοφωνικά ΙΧ στη διαπασόν ,που δεν γνώρισε κατσαρόλα στο σπίτι της παρά μόνο ταχυφαγεία και τροφή του ποδαριού ,θύματα ίσως της βαριεστημάρας κάποιων μαμάδων που προτιμούν το μεσημεριανό να το μαγειρεύει κάποιος εστιάτωρ.
Άλλαξε η διάθεση των ανθρώπων. Κάποτε έβλεπες παρέες στην παραλία δέκα και δεκαπέντε ατόμων να κάθονται στις ταβέρνες και τα καφενεία ,να γλεντούν και να χαίρονται ,αγνές παρέες και τώρα να είναι περισσότερα τα καθίσματα από τους ανθρώπους σε εξυπηρετούμενα τραπέζια. Πολλοί σερβίρονται μόνοι στη καφετέρια ή βλέπεις ολιγομελείς παρέες σιωπηλές με το βλέμμα της υποψίας και την παρατηρητικότητα στα μάτια.
Όμως ξέρω κι έναν όμορφο κόσμο Αστακινό που συχνάζει σε κάποια παλιά Αστακιώτικα στέκια ,στου Αποστόλη Λαϊνά ,στου Βασίλη Μιόβολου το «μαύρο γάτο» ,στου Δεμερούκη ,στου Μπουκουβάλα ,στου Γιαννούτσου.
Εκεί ανασταίνουν παλιές ιστορίες ,όμορφα χρόνια του Αστακού που πέρασαν σαν να’ταν χθες ,κόσμος κεφάτος με τα καλαμπούρια του και τα αυθόρμητα.
Αυτός ο κόσμος είναι μια όαση και ένα παράθυρο στο αγνό και αυθεντικό παρελθόν της πόλης μας ,στις όμορφες εκείνες μέρες και τα φτωχά πλην τίμια χρόνια που ζήσαμε.
Υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν τα αλλάζεις με τίποτα.

Όμορφος κόσμος Αστακινός κι αυθεντικός.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s