Ο ντόρος της Μ.Παρασκευής

Κάποτε πριν πολλά χρόνια κάθε Μεγάλη Παρασκευή υπήρχε το έθιμο του ανάματος της μεγάλης φωτιάς στην πλατεία του Αστακού μας όπου στο τέλος έκαιγαν τον Ιούδα οι συμπολίτες μας.
Μην φανταστείτε την πλατεία μας με πλάκες και σιντριβάνι τότε.
Χώμα υπήρχε και πορτοκαλιές στις άκρες της.
Εκεί κάθε χρόνο τέτοια μέρα οι παλιοί Αστακιώτες μάζευαν κάθε λογής ξύλα από κάθε μεριά του Αστακού . Μιλάμε για τεράστιους κορμούς , χοντρά ξύλα ακόμα και σάπιες παρατημένες βάρκες.
Μαζεύονταν μεγάλος σωρός ίσα με τρία – τέσσερα αναστήματα μπορούμε να πούμε και τεράστιο εμβαδό , κατά το σούρουπο ανάβανε φωτιά και ήταν τέτοια σε μέγεθος που μπορούσαν να την δουν από το Θιάκι! Τεράστιο το ύψος των πύρινων γλωσσών και τεράστια η θερμοκρασία.
Στο τέλος , αφού έπιανε μετά από πολύ ώρα η δροσιά και έπεφτε η φλόγα έκαιγαν εκεί τον φουκαρά τον Ιούδα (ομοίωμα ανθρώπου με σακούλι λιρών στο χέρι.)
Έτσι κάποια Μ. Παρασκευή κι ενώ ένα τρακτέρ (αν δεν κάνω λάθος) έσερνε μια παλιά βάρκα για να την σωριάσουν εκεί , ο μπάρμπα Σταύρος ο Βίλλιας , καλαμπουρτζής άνθρωπος που ψόφαγε για ντόρο , αστραπιαία πετάγεται και πηδάει πάνω στην σερνάμενη βάρκα φωνάζοντας : «και βαράτε ορέ κόσμε!»
Τι το ήθελες ! Οι αγνοί Αστακιώτες που ήταν φύσει ανοιχτόκαρδοι και εύθυμοι άνθρωποι , πλακώνουν από τα γύρω μανάβικα της Αγοράς όλα τα ζαρζαβατικά , ντομάτες , πορτοκάλια , λάχανα μέχρι και στάχτες από τους φούρνους και αρχίζουν να πετούνε στην βάρκα ενώ ο μπάρμπα Σταύρος καλύπτονταν και το ευχαριστιούνταν. Έβλεπες σκηνικό πολέμου με αντάρα από στάχτες και άλευρα!
Είχε κάνει αίσθηση αυτό που γινόταν με αποτέλεσμα ο Αστακός να μιλάει για το σκηνικό αυτό επί μήνες.
Περιττό να σας πω ότι καθιερώθηκε η φάση αυτή για κάθε Μ. Παρασκευή με προετοιμασία για το ρυμούλκιο της βάρκας και τους «εθελοντές» που θα ήταν για πλήρωμα σε αυτή. Με το αζημίωτο βέβαια αφού μετά το πέρας του ντόρου , όπως ονομάστηκε , οι «εξιλαστήριοι» της βάρκας γυρνούσαν με τις νιτσεράδες τους (αδιάβροχα της θάλασσας) από καφενέ σε καφενέ με πανέρι για είσπραξη βαρέων και ανθυγιεινών επιδομάτων!
Κάθε χρόνο πολεμικό σκηνικό.
Βέβαια υπήρχαν και έκτροπα αφού οι εκτοξεύσεις των αντίπαλων πλευρών του δρόμου προκαλούσαν και τραυματισμούς.
Το άλλο επικίνδυνο ήταν και οι ρίψεις φωτοβολίδων τα τελευταία χρόνια κυρίως που κάποιες φορές είχαν και απρόβλεπτες συνέπειες.
Δυστυχώς σήμερα το έθιμο αυτό έχει εκλείψει οριστικά και μάλιστα ύστερα από αυστηρή προτροπή για απαγόρευση , του τότε πατρός Ιεροθέου.
Άλλοι λένε ότι ήταν ανεπίτρεπτο λόγω της Ημέρας της Μ. Παρασκευής. Για εμένα έχουν δίκιο όσο αφορά την ημέρα. Θα μπορούσε όμως να μετατεθεί κάποια άλλη μέρα τέλος πάντων αν και θα έχανε πολύ από την αναβίωση του εθίμου.
Αυτά γινόντουσαν κάποτε , για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούμαστε εμείς οι παλιοί.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s