Ιχθυελαιοτροφεία

pare_xapiΘυμάμαι από παιδί το γαλάζιο της θάλασσας στον Αστακό με τις ασπράδες της και τα πεντακάθαρα νερά. Μου έρχεται κατευθείαν η εικόνα του καθάριου νερού κι ενός βυθού να σου αποκαλύπτει τα πάντα.
Πέρασαν τα χρόνια , λαδώθηκαν κάποιες τσέπες επίσημες και μη, λαδώθηκαν και οι θάλασσες μας.
Ο λόγος και τα ιχθυολαδοτροφεία μας που μας περιβάλλουν με τόση στοργή που θαρρείς και ύψωσαν οχυρά στη θάλασσα για να μας προστατεύουν!
Από τι άραγε; Από την ανεργία ; Αυτό τους βολεύει να λένε.
Και αυτό μας βολεύει να λέμε άμα δουλεύουμε στις εταιρίες τους.
Συνέχεια

Ο μπαρμπα Λάκιας Μ. και η απορία του πιτσιρικά!

ora-gia-katourima2Το παραπάνω γεγονός έχει κάποιες δεκαετίες που έγινε.
Σας προειδοποιώ ότι το παρόν κειμενάκι περιέχει σόκιν διάλογο των προσώπων .
Δεν έχω πρόθεση να υποβαθμίσω το επίπεδο της σελίδας μας με ανεπίτρεπτες λέξεις ΑΛΛΑ ακόμη περισσότερο δεν έχω και την πρόθεση να λογοκρίνω τα γεγονότα αλλοιώνοντας τους διαλόγους με επιτρεπτές λέξεις γιατί τότε είναι που θα χάσουμε την ουσία της ατάκας.
Όσοι συμφωνούν μαζί μου ας προχωρήσουν την ανάγνωση.

Ο Λάκιας Μ. είχε ένα τεράστιο κήπο με χαμηλή μάντρα στον οποίο συνήθιζαν να παίζουν μερικοί πιτσιρικάδες , αφού σκαρφάλωναν στα κλεφτά την μάντρα κυρίως τις ώρες που έλειπε από το σπίτι ο συμπαθής μπάρμπα-Λάκιας.
Παραφυλούσαν κάθε φορά πότε θα λείπει για να μπουκάρουν στον κήπο.
Ένα απόγευμα κι ενώ οι πιτσιρικάδες μπήκαν στον κήπο νομίζοντας ότι το αφεντικό του έλειπε , πάνω στο παιχνίδι τους ένας πιτσιρικάς πήγαινε να κατουρίσει σε κάποια γωνιά.
Εκείνη την στιγμή από το παράθυρο που έβλεπε προς τον κήπο , ξεπροβάλει η μούρη του Λάκια και βλέποντας τον πιτσιρικά να του ποτίζει τα «ραπανάκια» , άρχιζε να βρίζει και να τους φωνάζει να ξεκουμπιστούν από κει.
Ο πιτσιρικάς που ήταν προς νερού του , χωρίς να κολώσει και εντελώς ξεψάρωτα αφού κουμπώθηκε τον ρωτά :
«Και τώρα που θα κατ’ράμε μπαρμπα-Λάκια; »
Μα ο μπαρμπα-Λάκιας ετοιμόλογος :
«ΜΕΣ’ ΣΤΟ ΜΟΥΝΙ ΤΣΙ ΜΑΝΑΣ’ ».