Σκαμνιά : Το ιερό δέντρο του Αστακού

skamnia.old
Είτε σκαμνιά την πεις ,είτε μουριά το ίδιο δέντρο είναι.
Πόσες και πόσες φορές δεν καθίσαμε κάτω από τον παχύ της ίσκιο για να αναπαυτούμε από την ραστώνη του καλοκαιριού και όχι μόνο.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που έπεφτε και κάποιο σκάμνο στο κεφάλι μας ή στο μαρμάρινο τραπέζι , πιτσιλώντας με το χαρακτηριστικό του μαβί χρώμα τα πέριξ της παραλίας.
Αγέρωχη μα και ταπεινή ,υπομονετική το χειμώνα χωρίς φύλλα ,γιορτινή το καλοκαίρι με την πυκνή της φυλλωσιά πάντα φιλοξενούσε τις παρέες των συμπολιτών μας ,ακούοντας τις ιστορίες τους ,τα καλαμπούρια τους αλλά και τα μυστικά τους.
Το καμάρι του καταστηματάρχη και η παρέα του λίγο πριν κλείσει το μαγαζί σκουπίζοντας το χώρο γύρω της.
Ασβεστωμένη στο κορμό της και απλωτή στα κλαριά της που σχηματίζει μια φυσική ομπρέλα για τον ήλιο προσφέροντας ανάλαφρη δροσιά τους καυτούς μήνες του καλοκαιριού.
Ακίνητες κυράδες και αρχόντισσες στου Χασάπη ,στου Λαϊνά και στου Παγανόπουλου ,μεγάλωσαν με την θαλασσινή αύρα του μαϊστρου και την άγρυπνη παρουσία των παλιών αρχοντικών της παραλίας.
Σύμβολα κάποιων παλιών καλών εποχών που παραμένουν ορθές και συνεχίζουν να φιλοξενούν τις παρέες μας κάτω από τον ίσκιο τους.

Τροχός και κολωνάκι

Τέλος εποχής για τα περιβόητα κολωνάκια όπως διάβασα και είδα σε διάφορα τοπικά ιστολόγια.
Πέρασα πολύ ώρα σερφάροντας στις σχετικές ειδήσεις και επικεντρώθηκα επίσης και στα σχόλια των αναγνωστών.
Εντύπωση μου έκανε και το «πικραμένο» κείμενο της οικογένειας Σαμαρά για την πτώση των κολωνακίων έξωθεν της δημοφιλούς και μεγαλοπρεπούς της κατοικίας ,που αποτυπώθηκαν στο δημοσιογραφικό φακό ως θύματα πολέμου σε σειρά.
Βλέποντας τα πεσμένα κολωνάκια θυμήθηκα το ’89 με τις φωτογραφίες από την πτώση του τείχους του Βερολίνου μόνο που στο συγκεκριμένο γεγονός εξέλειπε το πανηγυρίζον πλήθος.
Αυτό φυσικά και υπήρχε αλλά στα σχόλια των αναγνωστών εντός των σχετικών άρθρων.
Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι περαιτέρω ,έγιναν εκτενείς αναφορές και αναλύσεις του φαινομένου «κολωνάκια» σε σχετικό μας άρθρο παρά μόνο θα σταθούμε στο κείμενο πικρίας της οικογένειας του τέως Δημάρχου Σαμαρά.
Πρέπει να επισημάνουμε ότι ήταν λάθος η υπερπροβολή και η υπέρμετρη δημοσιότητα που έλαβε το ζήτημα της αποψίλωσης των κολωνακίων ,αυτό έπρεπε να γίνει με χαμηλούς τόνους και χωρίς φανφάρες από πλευράς δημοτικής αρχής.
Οι δημόσιες εξαγγελίες και η υπερφίαλη προβολή κίνησε περισσότερο την συμπάθεια πολλών προς την πλευρά Σαμαρά παρά την αναγνώριση της αποκατάστασης μιας αδικίας.
Πέραν τούτου είχαμε γράψει σε προηγούμενο άρθρο μας ότι τα κολωνάκια ήταν ένα status του πρώην Δημάρχου που συμβόλιζε την παντοδυναμία του και την δύναμη εξουσίας που είχε στον Δήμο. Συνέχεια ανάγνωσης

Κάλαντα

kalanta
Ότι πιο όμορφο και αγνό είναι να βλέπεις παιδιά μικρά ή και μικρομέγαλα αγουροξυπνημένα ,να γεμίζουν πρωϊνιάτικα τους δρόμους με τρίγωνα στα χέρια και να διαδίδουν το μήνυμα του ερχομού του Θεανθρώπου , της Πρωτοχρονιάς , των Φωτών ή της ανάστασης του Λαζάρου.
Να θυμάμαι τότε που ήμουν παιδί με τη λαχτάρα να ξυπνήσουμε χαράματα με τον αδερφό μου και να ξεκινήσουμε για τα κάλαντα. Λίγες τηγανίτες ζεστές με μέλι ή ζάχαρη για το καλό ξεκίνημα από το παλιό τηγάνι της μάνας και έξω να είναι πίσσα σκοτάδι.
Στον πηγεμό μας κάποιες βιαστικές φιγούρες συνομίλικων μας ξεχώριζαν πότε πότε στο βάθος του σκοτεινού δρόμου.
Σε κάποια σπίτια από τα παράθυρα τους φεγγοβολούσαν τα αναμμένα καντήλια με το ταπεινό τους αμυδρό φως.
Σε αυτά χτυπούσαμε με χαρά για να τα πούμε. Σε μερικά άκουγες κοφτά και νευρικά : «μας τα’πανε!»
Σε άλλα παίρναμε την έγκριση του νοικοκύρη και τα λέγαμε με δυνατή και θαραλλέα φωνή.
Η αμοιβή μας κουλούρια , μελομακάρονα συνήθως , καραμέλες , άντε κι αν είμασταν τυχεροί καμιά δεκάρα τρύπια ή στην καλύτερη πενηντάλεπτο.
Και ξανά τραβούσαμε για τις ανηφοριές του χοβολιού και της Δημητρούλας να μεταδώσουμε το μήνυμα της ημέρας.
Παιδικές και καθαρές φωνές που γέμιζαν τους δρόμους και τα σπίτια των νοικοκύρηδων ,μικροί τελάληδες με πίστη και καθαρές ψυχούλες που μετέδιδαν το Θείο μήνυμα.

Και του Χρόνου!

Κολωνακιώτικα νέα

Πολλά από τα άρθρα μας αναφερόντουσαν στις αυθαιρεσίες που ελάμβαναν χώρα στον Αστακό είτε αυτά ήταν τσαντιρομαχαλέματα , είτε πεζοδρομοκαβαληκεύματα , είτε διάφορα άλλα.
Όταν κάποιοι «ειδησεογράφοι» μέσα από διάφορα ιστολόγια ορύωνταν σαν λεχώνες που τους κόπηκε το γάλα για τα περισπούδαστα κολώνάκια του πρώην Δημάρχου μας έξωθεν της μεγαλοπρεπούς κατοικίας του ,εμείς κουνούσαμε με απογοήτευση το κεφάλι μας γιατί δεν προλάβαμε κι εμείς να ανακαλύψουμε την Αμερική όπως όλοι αυτοί οι ενημερωτές μας. Είχαν προηγηθεί κάποιες κιτς ανεγέρσεις νάϋλον και αλουμινίου στην παραλία μας ,είχαν προηγηθεί κάποια αυτοσχέδια βλαχοparking ΙΧ και αγροτικών στα πεζοδρόμια του ιστορικού κέντρου της πόλης μας , είχαν προηγηθεί κάποια καφασώματα δρόμου έμπροσθεν καταστημάτων για καβάτσωμα θέσης καταστηματάρχου ,είχαν προηγηθέι και πολλά άλλα λοιπόν!
Τα άλλα δεν έβλαπταν βέβαια σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο τα κολωνάκια του πρώην Δημάρχου.
Τώρα θα μου πείτε ότι είναι διπλό και τριπλό αμάρτημα αφού ο τέως πρώτος πολίτης του Δήμου μας έδινε το «καλό» παράδειγμα έστω κι αν ήρθε τελευταίος και καταϊδρωμένος οπότε δεν νοιάστηκαν και πολύ οι προηγήσαντες των παρανομιών για να λάβουν το κακό παράδειγμα.
Τα κολωνάκια του πρώην Δημάρχου ήταν ένα status γι’αυτόν. Έδειχνε την παντοδυναμία του ,τον τσαμπουκά του και φυσικά την περιφρόνησή του προς την καθημερινότητα των πολιτών του αφού δεν πολυνοιάζονταν αν θα έβρισκε κάποιος χώρο για να παρκάρει το ΙΧ του ή αν στένευε απελπιστικά την διέλευση των διερχόμενων αυτοκινήτων. Λίγο τον ένοιαζε αφού είχε την γενική αποδοχή από τον κόσμο και ως Δήμαρχος και ως αφέντης στον τόπο.
Και φυσικά ούτε λόγος για επίπληξη από τις λιμενικές αρχές αφού αυτός ήτο ο Δήμαρχος.
Τώρα που αποχώρησε από την πολιτική σκηνή για ξεκούραση στην πολυτελή του κατοικία προέκυψε θέμα απομάκρυνσης των κολωνακίων του από την παραλία. Έγινε και συνεδρίαση της επιτροπής που αφορά τέτοιου είδους θέματα και πάρθηκε απόφαση να απομακρυνθούν.
Έστω και τώρα ,μετά από κάμποσα χρονάκια ας απομακρυνθούν. Ποτέ δεν είναι αργά αλλά θέλουμε να πάρετε και από μια απόφαση για απομάκρυνση των φαβέλων από την παραλία όπως επίσης και για τοποθέτηση νέων κολωνακίων βαρέως τύπου στα πεζοδρόμια του ιστορικού μας κέντρου προς αποφυγήν κουτουπώματος των από καβαλάρηδες αυτοκινητάκηδες.
Πρέπει κάποια στιγμή να ζήσουμε σαν άνθρωποι και ο τίτλος αυτής της επιτροπής να γίνει πραγματικότητα στην καθημερινότητα μας.

Εκεί Σταύρος ,εδώ ;

Ο μπαρμπα Σταύρος ο Βίλιας ,παλιά φιγούρα του Αστακού ,είχε την πάγκα του (ιχθυοπωλείο) στην παραλία και όντως άνθρωπος ανοιχτόκαρδος και καλαμπουριτζής έκανε πολλές φορές αθώα αστεία στους συμπατριώτες του.
Έτσι μια μέρα που ήταν στα ντουζένια του τον παίρνει τηλέφωνο κάποιος έμπορος μαλλον για παραγγελία και σηκώνοντας το ακουστικό του χωρίς καν να γνωρίζει ποιός είναι ,λέει το εξής αμίμητο :

– Εκεί Σταύρος ,εδώ;

«Εμιράτο» θέλει να στήσει στο Ιόνιο ο Εμίρης του Κατάρ αλλά…

emiris-katar

Ο εμίρης του Κατάρ, γνωστός πλέον στο πανελλήνιο αποφάσισε να επεκταθεί ακόμα περισσότερο και μετά την Οξυά, έριξε τα δίχτυα του και αλλού.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Realnews, το Ιόνιο Πέλαγος παραμένει το προνομιακό πεδίο για τις… αγορές του, καθώς ο Χαλίφα μπιν Χαμάντ αλ Θάνι απέκτησε το μισό νησί του Πεταλά και λίαν συντόμως θα αποκτήσει και το άλλο μισό.
Συνολικά προτίθεται να αποκτήσει άλλα επτά νησιά στο σύμπλεγμα των Εχινάδων. Ιδιαιτέρως, όμως, η απόκτηση του Πεταλά θεωρείται στρατηγικής σημασία καθώς ειναι το μεγαλύτερο νησί στις Εχινάδες.
Θα λάβει τις απαραίτητες άδειες από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας; Οι πληροφορίες μας λένε ότι «Δεν…».
Και πολύ καλά θα κάνουν: Ο συγκεκριμένος και το κράτος του είναι φανατικοί ισλαμιστές και βασικοί χρηματοδότες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας (δρα ήδη στη Συρία κατά χριστιανικών πληθυσμών με ωμότητες). Με μόνους φίλους τους Τούρκους…

petalas2

Ο Πεταλάς, που βρίσκεται πολύ κοντά στις ακτές της Δυτικής Αιτωλοακαρνανίας και ανήκει στο νομό Κεφαλληνίας, είχε βγει τα τελευταία χρόνια προς πώληση σε μεγάλα μεσιτικά γραφεία της Ελλάδας και του εξωτερικού με τιμή στα 38 εκατομμύρια ευρώ, ωστόσο ο εμίρης φαίνεται να αποκτά το νησί με σαφώς μικρότερο ποσό.
Το νησί είναι ακατοίκητο και πέρασε στην ιδιοκτησία ελληνικής οικογένειας 100 χρόνια πριν από Μονή των Ιωαννίνων. Ο εμίρης απέκτησε επίσης τη νήσο Δρακονέρα, στις Βόρειες Εχινάδες, το Προβάτι και τέσσερις νησίδες με τις ονομασίες Γκράβαρης, Απασα, Σωρός και Πίστρος ενώ βρίσκεται σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις για την εξαγορά ακόμα δύο νησιών του συμπλέγματος, του Βρομώνα και της Μάκρης.

Στο μεταξύ πρέπει να σημειωθεί πως η πολυαναμενόμενη αξιοποίηση της Οξυάς και η μετατροπή της σε art island προσκρούει στην κλασική ελληνική γραφειοκρατία. Συγκεκριμένα ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η περιβαλλοντική μελέτη, καθώς το νησί υπάγεται σε καθεστώς Natura. Οι περιορισμοί που είναι υποχρεωμένος να σεβαστεί στη δόμηση οδήγησαν τον εμίρη στην απόφαση να αγοράσει και άλλα νησιά, ώστε να ολοκληρώσει το επιχειρηματικό του σχέδιο στο Ιόνιο, με επιβλητικές ξενοδοχειακές μονάδες επτά αστέρων που θα γίνουν πόλος έλξης για πλούσιους κα;ι διάσημους από όλον τον κόσμο.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr