η πτώση του κομήτη

Το χέρι που σε ταϊζει και σε σκεπάζει δε το δαγκώνεις. Το φιλάς και το προσκυνάς. Είναι νόμος απαράβατος.
Αν το δαγκώσεις ,χάθηκες. Το τέλος σου θα είναι οικτρό και βασανιστικό.
Όταν έχεις ανοικτές υποθέσεις κυρίως με το νόμο , το χέρι που σε σκεπάζει και σε κρατά όρθιο δεν το κόβεις. Πρέπει να είσαι ή πολύ ηλίθιος για να το κάνεις ή πολύ αλαζών αφού μέσα από την πολυτάραχη πορεία σου δεν βρήκες ποτέ χρόνο για σύνεση και λογική. Νομίζεις ότι το σύμπαν γυρίζει γύρω από σένα.
Όταν μετράς το ειδικό σου βάρος με γνώμωνα τις γνωριμίες σου ,τα νταλαβέρια σου , τα πόστα που είχες και την βαρύτητα των κολλητών σου δε σου μένει χρόνος για μετριοφροσύνη και σύνεση. Χτίζεις ένα ισχυρότατο ΕΓΩ και σε κάνει αυτόφωτο αστέρα στο γήπεδο που παίζεις μπάλα. Τόσο αυτόφωτο που ξεχνάς ποιος ήλιος σε φώτιζε μέχρι σήμερα για να μη ξεμείνεις σε κάποιο σκοτεινό ντουλάπι σα φθαρμένο πανωφόρι.
Νομίζεις ότι όλοι περιστρέφονται ως μικροί και ασήμαντοι πλανήτες γύρω από το «ηλιακό» σου σύστημα ενώ δεν έχεις καταλάβει ότι είσαι ένας μοναχικός ανεξέλεγκτος κομήτης που περιμένει την άδοξη πρόσκρουσή του σε κάποια συμπαγή επιφάνεια. Είσαι τόσο μόνος τελικά που ευτυχώς για σένα δεν το βλέπεις ,τουλάχιστον για την ώρα.
Όταν θα έρθει η ώρα της πληρωμής ίσως τότε να αναθεωρήσεις πολλά και διάφορα όμως δε θα έχει πλέον νόημα για σένα.
Θα ζεις μια νέα μεγάλη περιπέτεια ,κάτι σα σαφάρι ας πούμε.
Όμως όχι από την πλευρά του κυνηγού.

Πλοία θανάτου σκορπίζουν ραδιενέργεια στο Ιόνιο

xartis_0

Τα βούλιαξαν σκόπιμα από το 1985 έως το 1996. Θανάσιμες συνέπειες (και για την Ελλάδα) σε ανθρώπους και οικοσύστημα

Ενενήντα εμπορικά πλοία-ραδιενεργές βόμβες βυθίστηκαν σκόπιμα στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά την περίοδο 1985-1996, μετατρέποντας σχεδόν το σύνολο της θαλάσσιας περιοχής σε υγρό τάφο, με τις θανάσιμες συνέπειες (και για την Ελλάδα) που είναι δεδομένο πως υπάρχουν για την ανθρώπινη υγεία, αλλά και το οικοσύστημα, να παραμένουν ανυπολόγιστες!

Ενα από αυτά, μάλιστα, όπως έγραφε χθες η εφημερίδα «Il Messaggero», καταβυθίστηκε την περίοδο εκείνη ανοιχτά των ακτών της Καλαβρίας, όπου πρόσφατα υπήρξαν καταγγελίες για «αυξημένα επίπεδα ραδιενέργειας», γεγονός που έδωσε αφορμή στις Αρχές να δώσουν εντολή πραγματοποίησης μετρήσεων, τα αποτελέσματα των οποίων όμως δεν έχουν εκδοθεί ακόμη.

Σαν να μην έφτανε αυτό, η εφημερίδα αναφέρεται και σε έγγραφο του 2009 του δικαστή Μπρούνο Τζορντάνο, σχολιάζοντας ότι η υπόθεση θάφτηκε, καθώς «κρατήθηκε μυστικό για χρόνια». Σε αυτό το έγγραφο μάλιστα ο δικαστής καταγγέλλει ότι εντοπίστηκε στο Ιόνιο, ανοιχτά των ακτών της Καλαβρίας, το πλοίο-φάντασμα «Cunsky», στο οποίο επίσης υπήρχαν βαρέλια με επικίνδυνα απόβλητα, αλλά και ανθρώπινα κρανία!

Την αποκάλυψη του σκανδάλου έκανε χθες επιτροπή του ιταλικού Κοινοβουλίου, η οποία την περίοδο αυτή ερευνά υποθέσεις παράνομης διακίνησης ραδιενεργών και τοξικών αποβλήτων. Απόρρητα έγγραφα των μυστικών υπηρεσιών που αποχαρακτηρίστηκαν πρόσφατα δείχνουν, σύμφωνα με τη «Messaggero», ότι περίπου 90 σκοπίμως βυθισμένα πλοία έχουν δηλητηριάσει τη θαλάσσια γειτονιά μας. Πιο συγκεκριμένα, την αποκάλυψη έκανε ο πρόεδρος της επιτροπής Αλεσάντρο Μπράτι, ανακοινώνοντας ότι 60 έγγραφα της πρώην υπηρεσίας πληροφοριών Sismi έχουν αποχαρακτηριστεί έπειτα από αίτημά του και το περιεχόμενό τους πρόκειται να δοθεί στη δημοσιότητα.

Εγγραφα

Ανάμεσά τους βρίσκονται και έγγραφα, τα οποία αφορούν πλοία που βυθίστηκαν στη Μεσόγειο. «Τα ναυάγια μπορεί να περιέχουν επικίνδυνα ή ραδιενεργά απόβλητα» σημειώνει η κοινοβουλευτική επιτροπή, σύμφωνα με την εφημερίδα. Ενα από τα έγγραφα, το οποίο η Sismi απέστειλε στο πρωθυπουργικό γραφείο του Λαμπέρτο Ντίνι και το υπουργείο Αμυνας της Ιταλίας στις 5 Σεπτεμβρίου 1995, αποκαλύπτει ότι από τις 14 Απριλίου 1989 έως τις 22 Ιουλίου 1995 περίπου 90 εμπορικά πλοία με επικίνδυνα απόβλητα βυθίστηκαν στη Μεσόγειο.

Οπως σημειώνει η «Messaggero», καταγράφονται οι συντεταγμένες των ναυαγίων, το φορτίο, τα στοιχεία των εφοπλιστών, η διαδρομή τους κ.ά. Αγνωστο παραμένει δε, και το αν υπάρχει ελληνική εμπλοκή, καθώς θα χρειαστεί να περιμένει κανείς να δει το περιεχόμενο των εγγράφων για να μπορέσει να διαπιστώσει αν στα ονόματα των πλοιοκτητών αναφέρεται και το όνομα κάποιου Ελληνα εφοπλιστή.

«Τα τοξικά προκαλούν λευχαιμία και άλλες θανατηφόρες ασθένειες»

«Τα πυρηνικά είναι γεννήτορες της λευχαιμίας και πολλών άλλων θανατηφόρων ασθενειών. Πρόκειται για ένα τεράστιο περιβαλλοντικό σκάνδαλο, ένα έγκλημα που αποσιωπάται…» αναφέρει ο διευθυντής στο Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος Θοδωρής Τσιμπίδης, σχολιάζοντας τα όσα αποκαλύφθηκαν χθες από τον ιταλικό Τύπο.

«Τα βαρέλια αυτά (με τοξικά και πυρηνικά απόβλητα) κάποια στιγμή θα ανοίξουν. Κάποια πιθανώς να υπέστησαν ρήγματα την ώρα που βυθίζονταν. Μετά τα 100-150 μέτρα θέλει ειδική κατασκευή (για να μη διαρρεύσουν), η οποία προφανώς δεν υπήρχε. Και όσα δεν έσπασαν από την πίεση που ασκεί το βάθος από εκεί και πέρα κινδυνεύουν από τη διάβρωση που θα προέλθει από την ηλεκτρόλυση, η οποία διαρκεί περίπου μία δεκαετία. Αρα, σήμερα κινδυνεύουμε άμεσα.

Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει πως είναι τα απόβλητα των Βορειοευρωπαίων. Δεν υπάρχουν μικρές χημικές βιομηχανίες, αλλά και η πυρηνική βιομηχανία στην Ευρώπη είναι συγκεκριμένη. Μία “μαφία” οργανωμένη, με κοστούμια, έκανε συμφωνίες με μεγάλες βιομηχανίες στην Ευρώπη, με την “υπόσχεση” ότι θα πάνε τα απόβλητα κοντά στην Αφρική και θα τα θάψουν εκεί».

Πηγή: dimokratia.gr

Σχόλιο σύνταξης : Αναφορές από ψαράδες στον Αστακό κάνουν λόγο για εκατοντάδες τόνους νεκρών ψαριών που ξεβράστηκαν πριν από 1,5 χρόνο περίπου σε διάφορα σημεία της θαλάσσιας περιοχής των εχινάδων. Μπορεί το φαινόμενο αυτό να σχετίζεται με την μόλυνση που αναφέρει το άρθρο αν και κρατάμε επιφυλάξεις. Πάντως οι ίδιοι οι ψαράδες της περιοχής του Αστακού διαμαρτύρονται για μεγάλη «αναψαριά» που μαστίζει τον κλάδο τους.

Σκαμνιά : Το ιερό δέντρο του Αστακού

skamnia.old
Είτε σκαμνιά την πεις ,είτε μουριά το ίδιο δέντρο είναι.
Πόσες και πόσες φορές δεν καθίσαμε κάτω από τον παχύ της ίσκιο για να αναπαυτούμε από την ραστώνη του καλοκαιριού και όχι μόνο.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που έπεφτε και κάποιο σκάμνο στο κεφάλι μας ή στο μαρμάρινο τραπέζι , πιτσιλώντας με το χαρακτηριστικό του μαβί χρώμα τα πέριξ της παραλίας.
Αγέρωχη μα και ταπεινή ,υπομονετική το χειμώνα χωρίς φύλλα ,γιορτινή το καλοκαίρι με την πυκνή της φυλλωσιά πάντα φιλοξενούσε τις παρέες των συμπολιτών μας ,ακούοντας τις ιστορίες τους ,τα καλαμπούρια τους αλλά και τα μυστικά τους.
Το καμάρι του καταστηματάρχη και η παρέα του λίγο πριν κλείσει το μαγαζί σκουπίζοντας το χώρο γύρω της.
Ασβεστωμένη στο κορμό της και απλωτή στα κλαριά της που σχηματίζει μια φυσική ομπρέλα για τον ήλιο προσφέροντας ανάλαφρη δροσιά τους καυτούς μήνες του καλοκαιριού.
Ακίνητες κυράδες και αρχόντισσες στου Χασάπη ,στου Λαϊνά και στου Παγανόπουλου ,μεγάλωσαν με την θαλασσινή αύρα του μαϊστρου και την άγρυπνη παρουσία των παλιών αρχοντικών της παραλίας.
Σύμβολα κάποιων παλιών καλών εποχών που παραμένουν ορθές και συνεχίζουν να φιλοξενούν τις παρέες μας κάτω από τον ίσκιο τους.

Τροχός και κολωνάκι

Τέλος εποχής για τα περιβόητα κολωνάκια όπως διάβασα και είδα σε διάφορα τοπικά ιστολόγια.
Πέρασα πολύ ώρα σερφάροντας στις σχετικές ειδήσεις και επικεντρώθηκα επίσης και στα σχόλια των αναγνωστών.
Εντύπωση μου έκανε και το «πικραμένο» κείμενο της οικογένειας Σαμαρά για την πτώση των κολωνακίων έξωθεν της δημοφιλούς και μεγαλοπρεπούς της κατοικίας ,που αποτυπώθηκαν στο δημοσιογραφικό φακό ως θύματα πολέμου σε σειρά.
Βλέποντας τα πεσμένα κολωνάκια θυμήθηκα το ’89 με τις φωτογραφίες από την πτώση του τείχους του Βερολίνου μόνο που στο συγκεκριμένο γεγονός εξέλειπε το πανηγυρίζον πλήθος.
Αυτό φυσικά και υπήρχε αλλά στα σχόλια των αναγνωστών εντός των σχετικών άρθρων.
Δεν θέλουμε να σχολιάσουμε κάτι περαιτέρω ,έγιναν εκτενείς αναφορές και αναλύσεις του φαινομένου «κολωνάκια» σε σχετικό μας άρθρο παρά μόνο θα σταθούμε στο κείμενο πικρίας της οικογένειας του τέως Δημάρχου Σαμαρά.
Πρέπει να επισημάνουμε ότι ήταν λάθος η υπερπροβολή και η υπέρμετρη δημοσιότητα που έλαβε το ζήτημα της αποψίλωσης των κολωνακίων ,αυτό έπρεπε να γίνει με χαμηλούς τόνους και χωρίς φανφάρες από πλευράς δημοτικής αρχής.
Οι δημόσιες εξαγγελίες και η υπερφίαλη προβολή κίνησε περισσότερο την συμπάθεια πολλών προς την πλευρά Σαμαρά παρά την αναγνώριση της αποκατάστασης μιας αδικίας.
Πέραν τούτου είχαμε γράψει σε προηγούμενο άρθρο μας ότι τα κολωνάκια ήταν ένα status του πρώην Δημάρχου που συμβόλιζε την παντοδυναμία του και την δύναμη εξουσίας που είχε στον Δήμο. Συνέχεια

Κάλαντα

kalanta
Ότι πιο όμορφο και αγνό είναι να βλέπεις παιδιά μικρά ή και μικρομέγαλα αγουροξυπνημένα ,να γεμίζουν πρωϊνιάτικα τους δρόμους με τρίγωνα στα χέρια και να διαδίδουν το μήνυμα του ερχομού του Θεανθρώπου , της Πρωτοχρονιάς , των Φωτών ή της ανάστασης του Λαζάρου.
Να θυμάμαι τότε που ήμουν παιδί με τη λαχτάρα να ξυπνήσουμε χαράματα με τον αδερφό μου και να ξεκινήσουμε για τα κάλαντα. Λίγες τηγανίτες ζεστές με μέλι ή ζάχαρη για το καλό ξεκίνημα από το παλιό τηγάνι της μάνας και έξω να είναι πίσσα σκοτάδι.
Στον πηγεμό μας κάποιες βιαστικές φιγούρες συνομίλικων μας ξεχώριζαν πότε πότε στο βάθος του σκοτεινού δρόμου.
Σε κάποια σπίτια από τα παράθυρα τους φεγγοβολούσαν τα αναμμένα καντήλια με το ταπεινό τους αμυδρό φως.
Σε αυτά χτυπούσαμε με χαρά για να τα πούμε. Σε μερικά άκουγες κοφτά και νευρικά : «μας τα’πανε!»
Σε άλλα παίρναμε την έγκριση του νοικοκύρη και τα λέγαμε με δυνατή και θαραλλέα φωνή.
Η αμοιβή μας κουλούρια , μελομακάρονα συνήθως , καραμέλες , άντε κι αν είμασταν τυχεροί καμιά δεκάρα τρύπια ή στην καλύτερη πενηντάλεπτο.
Και ξανά τραβούσαμε για τις ανηφοριές του χοβολιού και της Δημητρούλας να μεταδώσουμε το μήνυμα της ημέρας.
Παιδικές και καθαρές φωνές που γέμιζαν τους δρόμους και τα σπίτια των νοικοκύρηδων ,μικροί τελάληδες με πίστη και καθαρές ψυχούλες που μετέδιδαν το Θείο μήνυμα.

Και του Χρόνου!

Κολωνακιώτικα νέα

Πολλά από τα άρθρα μας αναφερόντουσαν στις αυθαιρεσίες που ελάμβαναν χώρα στον Αστακό είτε αυτά ήταν τσαντιρομαχαλέματα , είτε πεζοδρομοκαβαληκεύματα , είτε διάφορα άλλα.
Όταν κάποιοι «ειδησεογράφοι» μέσα από διάφορα ιστολόγια ορύωνταν σαν λεχώνες που τους κόπηκε το γάλα για τα περισπούδαστα κολώνάκια του πρώην Δημάρχου μας έξωθεν της μεγαλοπρεπούς κατοικίας του ,εμείς κουνούσαμε με απογοήτευση το κεφάλι μας γιατί δεν προλάβαμε κι εμείς να ανακαλύψουμε την Αμερική όπως όλοι αυτοί οι ενημερωτές μας. Είχαν προηγηθεί κάποιες κιτς ανεγέρσεις νάϋλον και αλουμινίου στην παραλία μας ,είχαν προηγηθεί κάποια αυτοσχέδια βλαχοparking ΙΧ και αγροτικών στα πεζοδρόμια του ιστορικού κέντρου της πόλης μας , είχαν προηγηθεί κάποια καφασώματα δρόμου έμπροσθεν καταστημάτων για καβάτσωμα θέσης καταστηματάρχου ,είχαν προηγηθέι και πολλά άλλα λοιπόν!
Τα άλλα δεν έβλαπταν βέβαια σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο τα κολωνάκια του πρώην Δημάρχου.
Τώρα θα μου πείτε ότι είναι διπλό και τριπλό αμάρτημα αφού ο τέως πρώτος πολίτης του Δήμου μας έδινε το «καλό» παράδειγμα έστω κι αν ήρθε τελευταίος και καταϊδρωμένος οπότε δεν νοιάστηκαν και πολύ οι προηγήσαντες των παρανομιών για να λάβουν το κακό παράδειγμα.
Τα κολωνάκια του πρώην Δημάρχου ήταν ένα status γι’αυτόν. Έδειχνε την παντοδυναμία του ,τον τσαμπουκά του και φυσικά την περιφρόνησή του προς την καθημερινότητα των πολιτών του αφού δεν πολυνοιάζονταν αν θα έβρισκε κάποιος χώρο για να παρκάρει το ΙΧ του ή αν στένευε απελπιστικά την διέλευση των διερχόμενων αυτοκινήτων. Λίγο τον ένοιαζε αφού είχε την γενική αποδοχή από τον κόσμο και ως Δήμαρχος και ως αφέντης στον τόπο.
Και φυσικά ούτε λόγος για επίπληξη από τις λιμενικές αρχές αφού αυτός ήτο ο Δήμαρχος.
Τώρα που αποχώρησε από την πολιτική σκηνή για ξεκούραση στην πολυτελή του κατοικία προέκυψε θέμα απομάκρυνσης των κολωνακίων του από την παραλία. Έγινε και συνεδρίαση της επιτροπής που αφορά τέτοιου είδους θέματα και πάρθηκε απόφαση να απομακρυνθούν.
Έστω και τώρα ,μετά από κάμποσα χρονάκια ας απομακρυνθούν. Ποτέ δεν είναι αργά αλλά θέλουμε να πάρετε και από μια απόφαση για απομάκρυνση των φαβέλων από την παραλία όπως επίσης και για τοποθέτηση νέων κολωνακίων βαρέως τύπου στα πεζοδρόμια του ιστορικού μας κέντρου προς αποφυγήν κουτουπώματος των από καβαλάρηδες αυτοκινητάκηδες.
Πρέπει κάποια στιγμή να ζήσουμε σαν άνθρωποι και ο τίτλος αυτής της επιτροπής να γίνει πραγματικότητα στην καθημερινότητα μας.

Εκεί Σταύρος ,εδώ ;

Ο μπαρμπα Σταύρος ο Βίλιας ,παλιά φιγούρα του Αστακού ,είχε την πάγκα του (ιχθυοπωλείο) στην παραλία και όντως άνθρωπος ανοιχτόκαρδος και καλαμπουριτζής έκανε πολλές φορές αθώα αστεία στους συμπατριώτες του.
Έτσι μια μέρα που ήταν στα ντουζένια του τον παίρνει τηλέφωνο κάποιος έμπορος μαλλον για παραγγελία και σηκώνοντας το ακουστικό του χωρίς καν να γνωρίζει ποιός είναι ,λέει το εξής αμίμητο :

– Εκεί Σταύρος ,εδώ;